تصوير اول:
بهسختي حجاب از سخن برميدارد و بر حجب و حياي فاحش خويش پيروز ميشود تا در كسوت يك نماينده اصولگرا، خبرنگاران مستقر در ساختمان بهارستان را از تريبون مجلس چنين مورد عتاب و خطاب قرار دهد: <برخي از خبرنگاران با عشوهگري و طنازي <كسب خبر> ميكنند.
تصوير دوم:
به آساني رخت استدلال از كلام ميكند و لباس احساس بر بيان خويش ميپوشد تا در كسوت وزير پيشنهادي دادگستري براي <كسب راي اعتماد>، نمايندگان مستقر در ساختمان بهارستان را چنين مورد عتاب و خطاب قرار دهد: <من همسرم را بيشتر از وزارت دوست دارم.>اينجا مجلس هفتم است و اين دو تصوير، حكايت دو نشست علني نمايندگان در دو روز متفاوت است اما در هر دو تصوير آنگاه كه تريبون مجلس گشوده شد تا كلام گوينده در آسمان صحن علني مجلس بپيچد يك اتفاق مشترك رخ داد و آن پيچيدن ابدي صداي گوينده سخن در گوش كساني است كه در طبقه دوم ساختمان بهارستان نشسته بودند.
نکته : برای خواندن مطلب روی ادامه کلیک کنید.